مبانی و پیشینه پژوهش سبک های دلبستگی

مباني و پيشينه پژوهش سبک هاي دلبستگي

مباني و پيشينه پژوهش سبک هاي دلبستگي (فصل دوم)

در 21 صفحه ورد قابل ويرايش با فرمت docx

توضيحات: فصل دوم پايان نامه کارشناسي ارشد (پيشينه و مباني نظري پژوهش)

همراه با منبع نويسي درون متني به شيوه APA جهت استفاده فصل دو پايان نامه

توضيحات نظري مفصل در مورد متغير

پيشينه داخلي و خارجي در مورد متغير مربوطه و متغيرهاي مشابه

رفرنس نويسي و پاورقي دقيق و مناسب

منبع : انگليسي و فارسي دارد (به شيوه APA)

نوع فايل: WORD و قابل ويرايش با فرمت docx

قسمتي از متن مباني نظري و پيشينه

چارچوب نظري پايان نامه با محور سبک هاي دلبستگي

سبک هاي دلبستگي

دلبستگي[1] پيوند عاطفي هيجاني نسبتاً پايداري است که بين کودک و مادر يا افرادي که نوزاد در تعامل منظم و دائم با آنهاست، ايجاد مي شود (پا پاليا، 2002)، فرويد بر اين باور بود که دلبستگي نوزاد به مادر به خاطر تغذيه و رفع نياز فيزيولوژيکي است (سانتراک، 2002، هارلو و ز يمرمن 1959؛ نقل از لسترام، 2002)  فرضيه فرويد را نقص کردند و بيان داشتند در ايجاد و تقويت دلبستگي کودک به مادر، تماس بدني در مقايسه با تغذيه، عامل مهم تري است. سپس بالبي(1969، 1973، 1980)، مفهوم دلبستگي را بر اين اساس بنا کرد که احساس‌ها و رفتارهاي دلبستگي از قبيل گريه، خنده، مکيدن و چنگ زدن، نوزاد را به مادر نزديک و از خطر دور مي‌سازد، و جدايي از مادر، اضطراب و درماندگي کودک را بر مي انگيزد. تجربه هاي واقعي فرد در مورد حساسيت، پاسخگو بودن، حضور فعال مراقب همچنين خلق و خوي کودک و هماهنگي روابط والد، کودک، اساس شکل دهي به سبک هاي مختلف دلبستگي (ايمن[2]، اجتنابي[3] و دوسوگرا[4])، در خلال سال هاي نوزادي و کودکي است (کاپلان، 1383/2000)، تجربه هايي که نوزاد با مراقبش دارد در الگوهاي روابط وي با ديگران دروني سازي مي‌شوند و اين الگوي عملي دروني شده، تعيين کننده چگونگي مفهوم نوزاد از خود و ديگران است، مفهومي که بعدها در روابط با ديگران تعميم مي يابد (پينز،2005).

نظريه‌هاي سبک دلبستگي و تمايز يافتگي، بر روابط اوليه در محيط خانواده تأکيد کرده و آن را بر روابط بعدي مؤثر مي دانند. آن‌ها سبک هاي دلبستگي و تمايز يافتگي را به عنوان عوامل پايدار و چند نسلي تلقي کرده و پيشنهاد مي‌کنند که چگونه خانواده‌ي مبدأ شخص مي‌تواند بر روابط زناشويي او اثر بگذارد (يانگ و همکاران، 2003)، مطالعات مبتني بر آسيب‌ شناسي تحولي نيز رابطه‌ي بين تجارب منفي اوليه‌ي تحصيلي و خانوادگي و مشکلات روان شناختيو شبکه‌هاي معيوب زناشويي را در مورد تأکيد قرار مي‌دهند. (عيدي و همکاران، 2006).

بالبي بر اين عقيده بود که نظريه ي دلبستگي تنها يک نظريه‌ي تحول کودک نيست، بلکه نظريه‌ي تحول در فراخناي زندگي نيز مي‌باشد. اين نظريه معتقد است نوع رابطه ي مادر، کودک در سال‌هاي اوليه زندگي و ميزان قابليت دسترسي به مادر، ميزان حمايت مادر هنگام احساس خطر، درجه‌ي حساسيت مادرانه و تکيه گاه ايمن بودن مادر براي کودک، سبک دلبستگي فرد را معين مي‌کند (سانتراک، 2002)، فوگل اظهار مي‌دارد که دلبستگي، پيوند هيجاني پايدار بين دو فرد مي‌باشد به طوري که يکي از دو طرف کوشش مي‌:ند نزديکي و مجاورت با محور دلبستگي را حفظ کرده و به گونه‌اي عمل کند تا مطمئن شود که ارتباط ادامه مي‌يابد. بالبي بر اين باور است که اين گره‌هاي هيجاني متقابل که به نزديکي مادر و کودک منجر مي‌شود، نخستين تجلي‌هاي دلبستگي محسوب مي‌شود. دلبستگي، نگهدارنده ي نزديکي متقابل بين دو فرد در تمام مراحل زندگي است (پينز،2005).

[1]- Attachment

[2]- secure

[3]- Avoidant

[4]- Ambivalen

...

ويژگي‌هاي دلبستگي ايمن    
کودکاني که دلبستگي ايمن دارند، به هنگام جدا شدن از پرستار يا مراقب، چندان احساس ناراحتي نمي‌کنند. اين کودکان به هنگام ترس، براي کسب آرامش و آسايش به والدين يا پرستار روي مي‌آورند. اين کودکان هرگونه تماسي که از سوي والد برقرار شود را با آغوش باز مي‌پذيرند و با رفتار مثبت به آن واکنش نشان مي‌دهند. اين کودکان با وجودي که از غيبت والدين خيلي احساس ناراحتي نمي‌کنند اما آن‌ها را به وضوح بر بيگانگان ترجيح مي‌دهند.

والدين اين کودکان معمولاً تمايل بيشتري براي بازي با کودکانشان دارند. به علاوه، اين والدين به سرعت به نيازهاي کودکانشان واکنش نشان مي‌دهند و به طور کلّي نسبت به والدين کودکاني که دلبستگي نا ايمن دارند، به فرزندانشان پاسخگوترند. در بزرگسالان، کساني که دلبستگي ايمن دارند معمولاً به دنبال روابط قابل اعتمادتر و پايدارتري هستند. ساير ويژگي‌هاي کليدي دلبستگي ايمن در بزرگسالان شامل خودباوري زياد، لذت بردن از روابط صميمانه، جستجوي حمايت اجتماعي و توانايي در به اشتراک گذاشتن احساسات با ديگران است. پژوهشگران در يک مطالعه دريافتند که زناني که داراي سبک دلبستگي ايمن هستند، احساسات مثبت‌تري درباره روابط عاطفي و عاشقانه خود دارند. (مک کارتي، 1999).

...